na heel lang na gedacht te hebben hebben wij besloten toch het in het openbaar te brengen... En dit niet omdat wij medelijden willen maar om te laten zien waar het heen gaat met de wereld....
Het gaat om ons kleine draakje: begin september van dit jaar zijn wij der achter gekomen dat er een man is geweest die foto's heeft genomen van ons kleine mannetje.. En nee niet op de normale manier maar van zijn geslachtsdeeltjes...
De eerste dag dat wij het hoorde schrokken wij ons kapot, we zijn er achter gekomen door dat de vader van chakti bij ons op visite was en ik foto's aan het maken was om aan zijn andere kinderen te kunnen laten zien. Wij waren op dat moment ook met onze achter tuin bezig en omdat het mooi weer was zaten wij buiten, Draakje was een beetje gek aan het doen dus wou daar een foto van maken (hij vind dat zo leuk foto's maken) dus hij zegt mama wacht en gaat op een stappel stenen staan doet zijn broekje een beetje omlaag en zegt mama je MOET een foto hier van maken en pakt zijn piemeltje vast... dus ik schrik hier van en zeg joh doe is normaal!!! S'avonds met naar bed brengen praat ik er nog wat over met hem, en hij zegt opdat moment alleen ja moet zei meneer...maar mag niks zeggen...(omdat moment storte mijn wereld al in). Diep in schok en mijn man heel boos zien kijken in de gang... ben ik er niet verder op in gegaan... ook omdat Draakje vroeg of we niet boos op hem zijn.... En praat verder met mijn man der over....(het is op zaterdag gebeurd en hij vertelde dit op maandag)
Op woensdag zijn we op visite bij familie en daar kwam tijdens het spelen en het koken in een keer het hele verhaal der uit... dat hij was mee genomen naar een speeltuin (waar hij fietsbel had gevonden en appeltjes) en dat hij daar bij de glijbaan was en met de touwen en dat hij daar van die meneer (die hij bij naam noemde op dat moment) zijn broek naar beneden moest doen en dat hij met foon foto nam... maar mocht ze niet zien... (daar was hij nog het verdrietigste over).
De hele familie stond in schok.. en we hebben direct actie ondernomen... toen we uit eindelijk die donderdag de jeugd en zeden aan de telefoon hadden zouden we terug gebeld worden om langs te komen op het buro... We kregen wel het advies om ons leven zo normaal mogelijk door te laten gaan (wij hadden op dat moment geen leven meer) 2 weken later nog steeds niks gehoord... dus weer gebeld tot wij een maand later gebeld werden of wij op het buro wouden komen dus wij daar heen.. Ons verhaal gedaan, en dan krijg je hele domme dingen te horen waar je heel kwaad om word... zoals wat wilt u wat wij doen. nee dit heeft u zoontje niet verzonnen...dat kan gewoon niet... maar u heeft geluk want omdat u zoontje nog maar zo jong is heeft hij al voorrang gekregen maar het duurd zeker nog een half jaar tot een jaar voor hier wat mee gedaan word... oja en dit is geen aangifte hoor dit is een intake gesprek... dan komt er nog een wachttijd dan kunt u even na denken of u zeker aangiften wilt doen.... Ik dacht dat ik ontplofte op dat moment....
Het kan zelfs gebeuren dat er helemaal niks mee gedaan word als de officier van justitie het geen "belangrijke" zaak vind.... 
maar je krijgt wel de opdracht mee om geen contact meer te hebben met deze persoon of personen (of we dat nog zouden willen) en dat je er niet over mag praten met mensen omdat dit het onderzoek tegen kan werken (welk onderzoek)
nou komt er ook nog is bij dat de gene in het dorp naast ons woont, en dus gewoon in een keer voor me neus kan staan....
onder tussen zijn we al weer bijna 3 maanden verder en is er tot op de dag van vandaag niks maar dan ook helemaal niks gedaan...en zijn wij het zwijgen zat want er word gewoon verwacht dat je het in een doofpot stopt...
Want we gaan lekker veel bekeuringen uitschrijven daar verdienen we geld aan hier niet aan... dus is niet belangrijk voor ze....
mensen waar gaat het heen in deze maatschappij... mogen die vieze gore eikels dan gewoon aan onze kinderen komen... want het enigste wat ze krijgen is een taakstraf van iets van 100 uur en dan zijn ze wel genoeg gestraft... en word er door de justitie gewoon even 200 porno zaken aan de kant geschoven en word er niks meer mee gedaan (is niet belangrijk)..
Maar onder tussen is het leven van ons mannetje van 4 jaar vergald en dat van ons der bij...
Je wanttrouwd op een gegeven moment iedereen met je kind.. en dan krijg je nog het feit dat je het aan je familie moet vertellen... want ja je kind veranderd hier ook door...
Liefs Wild en Chakti | 
